Pisarze.pl

Na nieopatrzne strzępki słowa
Echo zarzuca swoje sidła,
Treści nie można nigdzie schować,
Sens się rozciąga na prawidłach.

Płyną nadwyżki słów niechcianych,
Wzdłuż amplitudy spraw i losów;
Rozum nadmiernie uwikłany
Nie chce swojego słyszeć głosu.

Coś się wydarza tu i teraz,
Złuda się może nocą wyśnić,
Zginęły asy w pikach, kierach
A z blotek nie ma nikt korzyści.

W przestrzeni rosną jakieś ściany,
Wilgoć, opary. Nic przede mną.
I tańczy bełkot spraw pijanych
I coraz szybciej kwiaty więdną.

.