Pisarze.pl

Kocham pisać opowiadania,
Na papierze czy na ekranie,
Piękne składać zdania,

Pleść wiersze niczym kosze wikliną,
W marzenia odpływać,
Z nieprzytomnie cieknącą z ust śliną,

Co dzień mógłbym serwować,
Dla was i dla siebie
Ze słów przepyszne dania,

Nawet jeśli czasem się pogubię w życiu,
Zawsze tworze i tworzyć będę,
Smutki i żale w ogniu pale,
Pisząc twórczym zapale,
Niekończone się historię przędę,
Zaś Radości zachowuje,
Chowam w pudełeczku,
I nikomu ich nie daje,
Choć nieco w wierszach się wydostaje,


Jak się wam podoba?

Taka deklaracja miłości do pisania, fajna jest, zwłaszcza gdy pisanie tę miłość zechce odwzajemniać.

Zastanawiam się jednak, czy celowy to zamiar, czy jednak jakaś niedoskonałość, w konstrukcji samej.

Nie jestem jakimś przesadnym purystą, ale nie napawają mnie radością rymy typu: "opowiadania-zdania", "wikliną-śliną", "będę-przędę", "pale-zapale" itp.

W czwartym wersie literówka - winno być chyba "wikliną".

Ogólnie - taki sobie wierszyk-deklaracja.

Muszę poczytać Pana dalsze, to sobie może jakieś zdanie wyrobię, bardziej obiektywne.

Pozdrawiam serdecznie.

Dziękuje za opinie. Wiersze mają to do siebie że różnie mi wychodzą, czasem wręcz szkodzą.

dziękuje:) przeoczyłem literówkę.

Znaczy, że jeszcze trochę pracy do wykonania jest. Ale gdy istnieje potrzeba (pisania) to reszta niewielką zdaje się być przeszkodą.

Pozdrawiam.