Pisarze.pl

Mam trochę (...)

Mam trochę forsy w kieszeni,
ale i tak czuję się kiepsko .
Próbuję czytać książkę ,
Próbuję czytać gazetę .
Chodzę w kółko z książką w dłoniach .

Rozmawiam z ciszą światła .
Cienie umysłu .
Cóż to za noc
ubrana w neonowe światła
miasta mojego.
Miasta odartego z poświaty
księżyca.

Światła nocy.
Schodzę w dół nocy.
Życie w ciemościach wygasłej przeszłości .

Wczorajszy deszcz

Wczorajszy deszcz zmył brudne litery ze starych gazet ,
naszpikowanych kłamstwami .
Któregoś dnia każdy z nas wyciągnie spod swojego płaszcza pistolet
i zacznie się wojna której nikt nigdy już nie powstrzyma .
I będziemy tak długo do siebie strzelać , aż któryś z nas usłyszy odgłos
osatniej pustej łuski spadającej na chodnik zbrukany krwią .

W imieniu Forumowiczów witam serdecznie nowego Użytkownika

Przeczytałam wiersze. Oba budują konsekwentny i spójny wewnętrznie obraz świata. Jeśli mogę coś zasugerować - proszę spojrzeć na teksty raz jeszcze, pod kątem powtórzeń. One są ważnym środkiem poetyckim, ale jeśli jest ich wiele, tekst może rozpraszać czytelnika:

Rozmawiam z ciszą światła .
Cienie umysłu .
Cóż to za noc
ubrana w neonowe światła
miasta mojego.
Miasta odartego z poświaty
księżyca.

Światła nocy.
Schodzę w dół nocy.
Życie w ciemościach wygasłej przeszłości .

Pozdrawiam,
amm

W tym tekście, jak i w poprzednim sporo powtórzeń słów.
Przez nie gubi się sens wiersza, radziłbym skorzystać chociażby ze słownika wyrazów bliskoznacznych.
Mam trochę forsy w kieszeni,
ale i tak czuję się kiepsko .
Próbuję czytać książkę ,
Próbuję czytać gazetę .
Chodzę w kółko z książką w dłoniach .

Rozmawiam z ciszą światła .Cienie umysłu .
Cóż to za noc
ubrana w neonowe światła miasta mojego. (lepiej brzmi mojego miasta)
Miasta odartego z poświaty
księżyca.

Światła nocy.
Schodzę w dół nocy.
Życie w ciemościach wygasłej przeszłości

Sam zamysł podoba się, kuleje zapis.