Pisarze.pl

Ułożony na własnych manowcach
Które skrzętnie sam niegdyś wybrałem,
Wtulam ciało w ruiny prochowca,
Owijając fragmenty skostniałe.

Ból się rodzi na wielu przednówkach,
Pragnieniami osacza skręt kiszek,
Zaśniedziała zgubiona złotówka,
Pożółkł papier na którym dziś piszę.

Cierpliwością wciąż trwa łaska boża
Odciśnięta wędrówką kloszarda,
Często słyszę na różnych bezdrożach
Głos chóralny – „Requiem” Mozarta.

Więc owijam się szczelniej i mocniej,
Z dreszczem wspartym na gołych ramionach
I w uśpieniu sam nie wiem co pocznę
Gdyby zagrał ktoś Marsz Mendelssohna.

.

Spóźniona o kilka dni, nareszcie znalazłam dziś czas, aby odszukać teksty, które się tu ostatnio pojawiły. Z rosnącym zainteresowaniem przeczytałam wszystkie opublikowane przez Pana wiersze - rzadko spotyka się dziś w Internecie teksty tak sprawnie ujęte w klasycyzującą formę, ale - zarazem - tworzące tak sugestywny klimat.

Jako czytelniczka dziękuję za tę lekturę i pozdrawiam serdecznie.

Dziękuję za czytanie, dziękuję za dobre słowo.
Chciałbym, aby to forum "bardziej ożyło" i było miejscem jakiejś wymiany myśli. Mam nadzieję, że kiedyś tak się stanie.

Pozdrawiam.

Ja też mam taką nadzieję. Wszyscy pracujemy nad tym, aby spopularyzować Forum, więc musi się nam to udać

Pozdrawiam serdecznie

To już jest nas dwoje... za nami pójdą inni...