Pisarze.pl

Wszystko równo skrojone na miarę mównicy,
Frazesy odświeżone w barwach wielkiej wagi,
Próżnia słów się poddaje modulacji głosu;
Przygany i pochwały budują tożsamość.

Czuwa znajomy klakier (pewnie jest ich kilku),
By w sekundzie na oddech, na drobny łyk wody,
Wypełnić absurd sali kakofonią brawa.
Zauważony będzie, kto najgłośniej klaszcze.

Poplątane półprawdy wytyczają cele,
Cała gama nadziei drzemie w kuluarach,
Wykluwanie jedności gniazduje na sali,
Szalejący optymizm maszeruje w przyszłość.

W salach obok, kelnerzy, już szykują stoły,
Napełniając kieliszki ambrozją sukcesu.