lekcje u rozewiczaWYDAWNICTWO WARSTWY

Wrocław, maj 2018

165x245

372 stron

ISBN: 978-83-65502-95-7

 
 
Książka krytycznoliteracka poświęcona przede wszystkim poezji Tadeusza Różewicza, ale nie tylko, bo także jego prozie, dramaturgii i eseistyce. Janusz Drzewucki – towarzyszący wiernie pisarzowi od 1991 roku, w którym ukazał się tom wierszy „Płaskorzeźba” – pisze w tej książce także o jego felietonistyce, o satyrach i humoreskach, o jego autoportrecie wykreowanym w rozlicznych wywiadach prasowych, wreszcie o korespondencji, m.in. z Jerzym Nowosielskim oraz Karlem Dedeciusem, a także o najważniejszych traktujących o autorze „Niepokoju” literaturoznawczych interpretacjach, m.in. Kazimierza Wyki oraz Tadeusza Drewnowskiego. Ponadto Drzewucki pokazuje tu związki pisarza z matką, z braćmi Januszem i Stanisławem, dialogi, jakie w swojej twórczości prowadził np. z Ezrą Poundem i Czesławem Miłoszem.Na końcu książki znalazły się listy Różewicza do Drzewuckiego z lat 1996-2014, wyjątki z dziennika, w których krytyk opowiada o swoich osobistych kontaktach z pisarzem, a także fotografie przedstawiające Różewicza, a wykonane przez Drzewuckiego w Warszawie i w Konstancinie.Całość została utrzymana w swobodnej, przystępnej, eseistycznej formule, pozbawionej stricte polonistycznego balastu, bez przypisów i naukowej aparatury. „Lekcje u Różewicza” to świadectwo lektury twórczości jednego z najwybitniejszych pisarzy polskich przełomu XX i XXI wieku – zapisane przez Janusza Drzewuckiego, krytyka od 35 lat związanego z miesięcznikiem „Twórczość”.
 
 
 

Janusz Drzewucki

polski poeta, krytyk literacki, edytor, dziennikarz. Urodził się w Kruszwicy w 1958 r. Absolwent polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, na którym był zatrudniony jako asystent (1982-1984). Pracował też w wydawnictwie „Pomorze” w Bydgoszczy (1984-1989), był dziennikarzem „ITD” (1990), „Nowej Europy” (1992-1993), „Rzeczpospolitej” (1993-2005). Pełnił funkcję redaktora naczelnego Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” (2005-2012). W jego opracowaniu ukazały się wybory liryki: Juliusza Słowackiego, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Stanisława Grochowiaka i Edwarda Stachury. Jako poeta debiutował w „Życiu Literackim” (1979), na łamach tego tygodnika ukazała się też jego pierwsza recenzja krytycznoliteracka (1985). Jest laureatem wielu ważnych nagród, m.in.: im. Kazimiery Iłłakowiczówny (1988), im. Stanisława Wyspiańskiego (1989), im. Stanisława Piętaka (1991), im. Cypriana Kamila Norwida i Ryszarda Milczewskiego Bruna (2014). Od 1996 członek zespołu redakcyjnego i redaktor działu poezji miesięcznika „Twórczość”. Mieszka w Warszawie.
Pin It