wybrała i opracowała Emilia Olechnowicz
Instytut Dokumentacji i Studiów nad Literaturą Polską Oddział Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza, Warszawa 2010
Informacja: t. 1, 320 stron, format 236×294 mm,
oprawa twarda płócienna; t. 2,
202 strony, format 294×236 mm,
oprawa twarda płócienna
ISBN 978-83-89378-48-7
ISBN 978-83-89378-48-4 (tom 1)
ISBN 978-83-89378-49-1 (tom 2)
Cena detaliczna: 150 zł
Planowany termin wprowadzenia do dystrybucji: 8 lipca 2011
Wybrane strony to dla mnie jedno z najważniejszych dzieł, jakie się w Polsce ukazały od odzyskania wolności.
Wojciech Karpiński
Czapski pierwszy pokazał, że artysta może notować równocześnie słowem i obrazem. Andrzej Wajda
W zwartym tekście otwierają się okienka rysunków. Ukazują ludzi smutnych, brutalnie kadrowanych, zawsze statycznych, jakby ich nieruchomość miała powstrzymać to, co nieuchronne.
Magdalena Grochowska, „Gazeta Wyborcza”
Nota:
Dwutomowa edycja jest wyborem blisko 500 najciekawszych rysunkowo i graficznie stron z dzienników Józefa Czapskiego. Strony z dzienników zostały uporządkowane chronologicznie, od 1942 do 1991 roku, w oryginalnym formacie.
Czapski na kartach dzienników notuje szkice portretowe, pejzaże, martwe natury. A przede wszystkim sceny z teatru życia codziennego. Rysuje wszędzie: w kawiarni, nad brzegiem morza, w metrze, u dentysty, nawet w kościele. W tych szybkich notatkach stara się uchwycić drobny i pozornie nieistotny fragment świata: zatrzymać jakiś odcień światła, gest czy zarys sylwetki. I, co najważniejsze, uchwycić go prawdziwie: dochowując wierności swojemu spojrzeniu. „Nie chodzi o realizm czy antyrealizm, ale o prawdę”, pisał. W innym miejscu dopowiadał: „chodzi o widzenie, chodzi o niewymyślony wyraz niewymyślonych uczuć, ale wyraz ciemnego przeżycia”. Udany rysunek jest dla Czapskiego zatrzymanym spojrzeniem – chwilą, która zdoła się oprzeć działaniu czasu.
Biogram:
Józef Czapski – urodzony w 1896 w Pradze, zmarł w 1993 w Maisons-Laffitte. Polski artysta malarz, eseista, pisarz. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919–1921, we wrześniu 1939 zmobilizowany, a następnie więziony w obozach jenieckich ZSRR. Uczestniczył w kampanii włoskiej, delegat komisji badającej zbrodnię katyńską przy rządzie RP na emigracji. Współtworzył paryską „Kulturę”. Swoje obrazy wystawiał we Francji, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Brazylii i Belgii. W Polsce przed 1989 rokiem jego twórczość była praktycznie niedostępna.
Recenzja: http://wyborcza.pl/1,76498,9841449,Wedzidlo_Czapskiego.html?as=1#ixzz1QeoZLGar
