(Berlin at War)
Tłumaczenie: Jan Wąsiński
Oprawa twarda z obwolutą
Wydanie: pierwsze
ISBN: 978-83-240-1859-8
Opracowanie graficzne: Witold Siemaszkiewicz
Rok wydania: 2011
Format: 150x235
Ilość stron: 536
Wydawnictwo: Znak
Nakładem Wydawnictwa Znak ukazała się najnowsza pozycja z dobrze znanej "czarnej serii". Jest to książka Rogera Moorhouse'a pod tytułem "Stolica Hitlera. Życie i śmierć w wojennym Berlinie". Chodzi oczywiście o Berlin podczas II Wojny Światowej, jego historię oraz ludzi w nim mieszkających w tamtych latach.
Książka jest podzielona na 17 rozdziałów, które traktują międzyinnymi o takich wydarzeniach jak zdobycie władzy przez Hitlera w Rzeszy i w Berlinie, reakcji miasta na ten fakt, o mieście pod panowaniem nazistów i poparciu mieszkańców dla rządu, nastrojach powybuchu wojny, o obcokrajowcach oraz robotnikach przymusowych, alianckich bombardowaniach stolicy czy losie ludności żydowskiej. Dość dużo uwagi poświęca autor opozycji antyhitlerowskiej, roli Gestapo i innych służb, przygotowaniom do obrony Berlina oraz zdobyciu miasta przez Armię Czerwoną. Pisarz przyjął interesującą koncepcję układu książki, a mianowicie porzucił porządek chronologiczny i podzielił
książkę zagadnieniami. Dzięki temu opisuje wiele aspektów życia wojennego Berlina.
W książce brakuje szczegółowych opisów walk o Berlin. Temat ten opisano już w bardzo wielu publikacjach. W książce znajdziemy natomiast sporo informacji na temat rzadko poruszany w innych pozycjach, mianowicie o berlińskim systemie obrony przeciwlotniczej. Z książki dowiemy się również dlaczego w największym mieście faszystowskiej III Rzeszy ukrywało się tak dużo Żydów oraz dlaczego do końca wojny bardzo prężnie działa w nim opozycja. Poznamy mieszkańców miasta, którzy chcieli i starali się żyć normalnie, mimo zaciemnienia, morderstw, gwałtów, zwykłych wypadków. W mieście kwitł czarny rynek ponieważ każdy w jakiś sposób na nim korzystał. W książce nie brakuje również ludzkich namiętności, romansów czy miłości. Podczas coraz częstszych nalotów alianckich mieszkańcy mnóstwo czasu spędzali w schronach, których nie było tak wiele. Autor dość szczegółowo opisuje pracę agentów, którzy zajmowali się łapaniem Żydów. Często najlepszymi z nich byli ich rodacy.
Książka napisana jest bardzo przystępnym językiem, trochę w stylu dziennikarstwa śledczego. Publikacja została oparta na obszernej literaturze przedmiotu, wspomnieniach oraz wywiadach, przeprowadzonych przez autora. Wybrana bibliografia to 273 pozycje, z których zaledwie 16 przetłumaczono na język polski. Książkę, oprócz bibliografii, uzupełnia 38 ilustracji. Czytelnik znajdzie w niej wiele bardzo ciekawych wątków oraz historii.
