De profundis


duszny las, za domem ślady zimy
ciemny las
resztka miodu w filiżance
w izbie iskry
znad rzeki
wyglądam przez okno na północ
i dziwię się
pełna myśl
ciemna
dojrzała
można zerwać

Obrazek


drewniany wóz
wyładowany
szlifowaną stalą
ściąga na siebie światło
drewniany koń
po brzegi
mierzy się z krajobrazem
w Skandynawii
pada
śnieg
bardzo daleko
do domu
daleko

*   *   *


przedmioty
znikają

popielaty sweter

twarz

niedługo pozostanie tylko to
co w lustrze

szklanka herbaty

nóż
do krojenia pereł

sącząca się
stróżka krwi

Jesień Bałtyku

Tuż przed snem
Mgła
W porcie kałuże rtęci
Zmęczone tawerny
Trzepocą
ognie
morskie ptaki

futrzany płaszcz
z białym kołnierzem
blade ognie
od morza
ciągnie śnieżyca
jesienne
nieprzytomne
brzegi
Bałtyku

Zaśnięcie
Najświętszej
Antwerpii

Obrazek

rysuję

na bladej szybie
drzewo, kamienicę, psa
tak to widzę
nieostro
przez pryzmat własnej twarzy
przez brud na szybie
przez światło, które odbija się w oczach
rysuję
starego psa
w ciepłym świetle słońca
przed żółtą kamienicą
tak to widzę
nieostro
psa
światło
w jego oczach
stygnącą starą wiśnię
twarz
w brudnej szybie

widzę