Pisarze.pl

Teresa Ferenc

Teresa Ferenc urodziła się w 1934 roku w Ruszowie koło Zamościa. W 1943 roku hitlerowcy spalili jej rodzinną wieś Sochy, mordując prawie wszystkich mieszkańców, w tym także rodziców poetki. Wychowywała się m. in. w domach dziecka w Zamościu i Międzyrzecu Podlaskim.

W latach 1954 - 1965 mieszka na Śląsku. W Rybniku razem z mężem, poetą Zbigniewem Jankowskim, współorganizuje Klub Literacki „Kontakty” oraz coroczne Rybnickie Dni Literatury (1959 - 1965). Następnie przez sześć lat mieszka w Kołobrzegu, gdzie współtworzy Kołobrzeską Grupę Poetycko-Plastyczną „Reda”. Kolejnym miastem jej zamieszkania jest Wrocław, ale już po paru latach, w roku 1975, poetka wraz z rodziną wraca nad morze i „na stałe” osiedla się w Sopocie.

Od początku lat osiemdziesiątych jest aktywnie związana z Duszpasterstwem Środowisk Twórczych w Gdańsku.

Od pierwszego numeru ukazującego się w Sopocie pisma literackiego „Topos” Teresa Ferenc jest jego współpracowniczką. W latach 1993 - 2001 razem z mężem prowadziła na łamach tego pisma antologijny „salon poetycki” pod nazwą „Goście Teresy Ferenc i Zbigniewa Jankowskiego”.

Jest członkiem PEN Clubu i członkiem-założycielem SPP. Z wykształcenia plastyk-pedagog - jako poetka debiutowała w 1958 roku. Wydała m. in. następujące tomy wierszy: Moje ryżowe poletko (1964), Zalążnia (1968), Godność natury (1973), Ciało i płomień (1974), Małżeństwo (1975), Wypalona dolina (1979), Pieta (1981), Grzeszny pacierz (1983), Nóż za ptakiem (1987), Kradzione w raju (1988), Cztery twarze domu. Antologia rodzinna - razem ze Zbigniewem Jankowskim i córkami Anną Janko i Mileną Wieczorek (1991), Wiersze (1994), Boże pole (1997), Psalmy i inne wiersze (1999), Dzieci wody (2003), Stara jak świat (2004), Ogniopis. Wybór wierszy (2009) – oraz  zbiory wierszy dla dzieci.

Utwory Teresy Ferenc opublikowano w kilkudziesięciu antologiach i innych publikacjach zbiorowych w kraju i zagranicą. W Stanach Zjednoczonych ukazał się jej wybór wierszy pt. Swallowing paradise (1992).

Za swoją twórczość otrzymała poetka wiele nagród literackich, m. in.: nagrodę imienia Stanisława Piętaka  (za tom Wypalona dolina), im. Św. Brata Alberta, im. Włodzimierza Pietrzaka, nagrodę Klubu Krytyki Literackiej Gdańska Książka Roku 1979  (za tom Wypalona dolina), nagrodę Media Książce dla najlepszej książki kwartału oraz Nagrodę Artusa dla najlepszej książki roku 2004 (za tom Stara jak świat). Otrzymała też nagrody literackie wojewody gdańskiego oraz prezydentów Gdańska i Sopotu. Jest laureatką Fundacji Kultury i wielokrotną stypendystką Ministerstwa Kultury. Za swoją społeczno-literacką działalność w latach osiemdziesiątych otrzymała Teresa Ferenc medal 25-lecia Solidarności.

Więcej o Teresie Ferenc: http://www.old.wbpg.org.pl/slowniklista.php?pisarz=34