|
I niech tak zostanie
Pamięci Kazimierza Ratonia
siedzisz na krawędzi
łatwo z niej spaść
może to być krawędź domu
który spłonął nim go zbudowałeś
albo krawędź życia
ciężkiego jak grzech
krawędź cienka
spaść można w obie strony
ale to nie ty wybierasz
i niech tak zostanie
(Rabac, Chorwacja, lipiec 2005)
Zbytek
zbudowałem nowego człowieka
nie był to
człowiek z gliny
z gminu
z ulicy
z rządu
urzędu
czy któregoś rzędu w kinie
nie był petentem
ajentem
funkcjonariuszem
nie był zły ani dobry
nie był szarym obywatelem
ani nawet rudym
to był człowiek
n i e p o t r z e b n y
który machał
niepotrzebnymi rączkami
i na co komu takie machanie
reportaż z dworca nie całkiem centralnego
zachrypiał głośnik
i zwiększył opóźnienie
nad nim
na ścianie
kłamał
czerwony plakat
ten bagażowy
z moimi walizami
to ja sam
nie odjechałem
bo mój peron
odszedł na boczny tor
zrobić siusiu
lepiej tam niż tu
gdzie przed chwilą
ten pijak
słyszę jak z mundurowym
spierają się o pryncypia
(1983)
lekcja historii
król na lampie siadł okrakiem
Z Kim Ja Się Zadaję wrzasnął
po czym dopiął się na ostatni guzik
jaki mu ocalał odkąd w karczmie guzikami płacił
w międzyczasie
gdzie król
gdzie pan
gdzie pan
gdzie król
wrzał na zamku rwetes
co płochliwi już dworzanie
abdykować na rzecz plebsu chcieli
ale plebs nie zwracał uwagi zamartwiając się:
król nam zdziadział
Nasz mały szpital
w białych kitlach
kapłanki śmierci
roznoszą uśmiech
i zmęczenie
zewsząd unosi się
tak specyficzna szpitalom
drażliwość
lekarze ze spokojem
notują jej wahania
nagle cały szpital
obiegła wieść –
na stole operacyjnym
ostatnia metafora
rokowania nienajlepsze
na oddziale intensywnego bólu
leży najwierniejsza przyjaciółka
pamięć
idę a tu na drzwiach:
zakaz odwiedzin do odwołania
(1986)
czemu milczysz?
jeszcze ci zostało
tego piachu w palcach?
czemu milczysz Malczewski
a byłeś taki Bruno
ja wiem, że poezja
najwspanialsza jest gdy niema
ale to jeszcze nie powód
w jednym tyglu ciebie smażą
ze Stachurą Bursą i innymi
a ty nic
śmierć jak ryba
tnie powietrze przy powiekach
a ty nic
w żywych mowie
nie ma na to głosu?
czemu milczysz
Bruno
Krzyk
I
uważaj, idę do ciebie
z całym bagażem
myśli
miłości
nienawiści
i ciosów
z grzbietem znaczonym pazurami
przez dobrego złego psa
(już jako dziecko słyszałem ciągle
nie głaszcz psa pod włos
i nie zadawaj głupich pytań
pies nie jest do siadania)
II
patrzysz na mnie i milczysz
mów! dlaczego nie chcesz walczyć ze mną
dlaczego wywieszasz białą flagę
zdradzę ci sekret
żadna odpowiedź
się nie liczy
jeśli tak
padam przed tobą
na kolana świecie
i gryzę za nogawkę
III
uważaj! idę do ciebie
już mi nie umkniesz
moja śmierci
już mnie oczarowałaś
|
Płomień i moneta
Baruch Spinowa siedzi nad Wersetami.
Odłożył w kąt własne dociekania i patrzy
W płomień świecy. Płomień staje się obrazem Trójcy.
Baruch chciałby się bać, ale nie ma siły.
Patrzy na Trójcę jakby oglądał monetę w dłoni.
Patrzy na Trójcę i dostrzega trójkąt pitagorejski
A pod nim dowodliwość wszystkich rzeczy.
Nagle noc trzaska oknem, powiało chłodem.
Baruch uśmiechnął się do płomienia i zgasił go.
Zamknął okno i zasnął. Rano nic nie pamiętał.
Po śniadaniu zaczął pisać „Etykę”
Ustawa z dn. 31 VII 81 o kontroli publikacji
i widowisk art.2 pkt 6 (DZ.U. nr 20, poz.90,
zm. DZ.U. nr 44, poz. 204)
dlaczego pan
panie Wołosewicz
nie pisze
o fabrykach?
o fabrykach?
no tak
co się pan
głupio uśmiecha
o fabrykach
o bogactwie
o sławie
sławy nie zaznałem
nie mam bogactwa
nie zbudowałem
żadnej fabryki
nie mam
do tego prawa
ja panu dam
panie Wołosewicz
na piśmie
z pieczątką
żeby się
nikt nie czepiał
taki glejt
wszystkim gęby pozamyka
jasna sprawa
nawet panu
panie Wołosewicz
jak by co
Perfidnie zielony grajek
kazali mu śpiewać
o sobie
inaczej – powiedzieli
- zostaniesz skazany a następnie stracony
ponieważ Konstytucja Naszego Królestwa
nic o tobie nie mówi
i aby nie być gołosłownym
muszę powiedzieć
że istotnie tak było
grajek trzeźwo spojrzał
na zielony sznur
przygotowanej szubienicy
(kolor który bardzo lubił)
nie byłby sobą
gdyby uniknął przyjemności
upajania się niecierpliwością widzów
Mistrz Ceremonii oddał mu głos
grajek wstał i powiedział
jestem anarchistą Konstytucja jest przeżytkiem
wspiął się na palce
włożył głowę w sznur
i odkopnął piedestał
podstawiono mu mowy
a w konstytucji znalazłem:
grajek – Społeczny Uwodziciel
Cztery tysiące stron po Cortazarze
żebyśmy tak mogli wierszu chwilę ze sobą
pomilczeć, a to nie! łapiesz mnie za słowo
za gardło, za flanelową koszulę w kratę
lepiej daj mi po twarzy i odejdź
po co się znowu obrażać potem godzić
bo i tak nie zajdziemy bez siebie daleko
nawet kiedy źle to wiesz dobrze
ja mam coś dla kurażu ty chleba
przegadamy razem nie ostatnie godziny
o tym jak napisałeś mi się pierwszy raz
na ścianie jaskini i jak od tej pory
przeszedłeś wszelkie oczekiwania
jakby od niechcenia jakbyś nie wiedział
że w życiu układa się inaczej niż ciebie
ech, ty kilka kropel atramentu
Dochodzenie
dostałem wczoraj anonim ze słowami
„I Bóg rzekł: odwalcie się”
to mógł napisać Hłasko albo jeszcze
któryś z jego przyjaciół
teraz wszyscy są w niebie na przesłuchaniu
a kto pogada ze mną o tym
że trzeba się zapić na jutro
pańska siekiera panie Marku
do tej pory wisi w powietrzu
za drzwiami w SPATiF-ie
(jako dowód rzeczowy)
byłem niedawno w Bazie Sokołowskiej
nikt już tam prawie nie zagląda
wydaje się że obaj piszemy
wciąż to samo opowiadanie
niech się pan odezwie
żeby nie było kłopotów z prawami autorskimi
ustalimy wszystko przy wspólnej wódce
ustalimy wszystko od początku
Widok z „Sosnówki” w Szklarskiej Porębie
a cóż ja takiego
przed Wami mogę odkryć
czego by w Was już nie było?
tyle wydeptanych ścieżek
do grani serca
każdy ma za sobą
tyle zachłyśnięć
powietrzem do pięt
i widokiem na przestrzał
życia
śmierci
śniadania
i kilku kroków
pod górę
a potem w dół
po zatrzaśnięte wieko
moich gór
Języki obce
nauczyć się francuskiego
dla Edith Piaf
angielskiego nauczyć się
dla Szekspira
nauczyć się niemieckiego
dla „Cierpień młodego Wertera”
a nie nauczyć się
dla „Mein Kampf”
nauczyć się dla dobrego filozofa
Martina Heideggera
a nie dla Heideggera
profesora nazistowskiego uniwersytetu
łapać po francusku
metafizyczne szczury Camusa
i zachwycać „Podróżą do kresu nocy”
żydożercy Celine’a
który był dobrym lekarzem
co nie bał się wojny
twierdząc że ożywia ona
zasuszone jajniki kobiet
nauczyć się czarnych liter
języków obcych
ociekających krwią
jak stygmaty
|
ur. w 1958 w Białymstoku. Dzieciństwo spędził w leśniczówce nad Czarną Hańczą a młodość na obrzeżach Biebrzańskiego Parku Narodowego i choć od początku studiów filozoficznych na Uniwersytecie Warszawskim (1977) szczęśliwie ukończonych w 1982 osiadł i mieszka w Warszawie uważa się za człowieka lasu. Poza Suwalszczyzną i stolicą, między które dzieli swe serce zakochany także w Szklarskiej Porębie i Jakuszycach..
