Pisarze.pl

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

KRYSTYNA KONECKA

urodziła się w Dobiegniewie, w rodzinie repatriantów z Wileńszczyzny. Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim i podyplomowego Studium Kulturalno-Oświatowego na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.

Była nauczycielką i dziennikarką w Tychach, od 1979 r. w prasie białostockiej (miesięcznik reportażu „Kontrasty” i „Gazeta Współczesna”). Należy do Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich. W poezji specjalizuje się w sonecie (także sonetti a corona). Wydała m.in.:  „Sonety codzienne”, „Pory mroku” (Nagroda Twórcza Wojewody Białostockiego, 1984), „Znad Wilii”, „Miejsca”, „AM”, „Cisza” (Nagroda  im. Wiesława Kazaneckiego, 1997), „Ogrody Szekspira” (wyróżnienie XXVI Międzynarodowego Listopada Poetyckiego, 2004. Wraz z przekładami córki poetki Ewy Sherman książka trafiła do zbiorów bibliotecznych The Shakespeare Centre, Stratford-upon-Avon w Anglii), „Biały kruk”..

Cykle wierszy włączył do swoich albumów fotograficznych „Leśne Misteria” i „Wigry, Kanał Augustowski, puszcza” Włodzimierz Łapiński. W 2010 roku ukazała się jej kolejna książka poetycka –  również w tłumaczeniu Ewy Sherman na język angielski - pt. „Isabelle, mon amour”. Najnowsza to zbiór sonetów ilustrowanych fotografiami pt. „Listy dobiegniewskie”.

Krystyna Konecka jest m.in. dwukrotną laureatką Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „O Buławę Hetmańską” (druga nagroda i Srebrna Buława Hetmańska, 1997 oraz Puchar Prezesa ZNP, 2003). Liczne sonety znajdują się  w zbiorowych edycjach w kraju i za granicą (m.in. w antologiach: koreańskiej  „World Poetry”, włoskiej  „Scalzi ma con gli speroni”, esperanckiej „Podlahia Antologio” i litewskim almanachu „Karaliu Delnuose”. K. Konecka zajmuje się od lat fotografią, ilustrując własne artykuły i zbiorki poezji oraz prezentując fotogramy na ekspozycjach. Wydała też album fotograficzny „Chwile i lata” na XXXV Warszawską Jesień Poezji z wyborem wierszy kolegów po piórze. W 2005 r. jej sylwetka została umieszczona w książce „Artyści Białegostoku. XVIII-XX w.”.

 

OGRODY SZEKSPIRA.

HOLY TRINITY CHURCH

Jeśli tu był ochrzczony, to chrzcielnicy owal

nadal istnieje. Tylko z późniejszym o wieki

pęknięciem. Jeśli swoich bliskich tu pochował,

Bóg zabrał też kamienie. Jeżeli ta rzeka

nigdy się nie rozstała z kościoła odbiciem,

to warto poprzez wierzby powiewną klauzurę

spoglądać jego wzrokiem w bezmownym zachwycie

nim odpłynie się z falą jak łabędzie pióro.

Jeżeli polichromia w murze prezbiterium

fałszuje twarz pośmiertną w poświacie witraży,

przecież dla niego róże, naręcza wisterii,

wieńce z urodzinowych lilii pod ołtarzem.

I moja tu obecność. Zza morza. Z biletem

do wrażeń, które pragnę ogarnąć sonetem.

Stratford-upon-Avon

23.04.2003

 

 

 


 

Z  OGRODÓW  W. S.

Opuszczając przestrzenie lirycznych uniesień

z wiecznym pszczelim koncertem na tęczowej strunie,

widzę „Sen nocy letniej” – od wiosny po jesień

zakochany w tymianku i gorzkim piołunie.

W dowolnej porze roku „opowieść zimową”

w woni mięty, lawendy, cząbru i goździków

i „Stracone zachody miłości” w zmysłowych

jaskrach. „Burzę” w janowcach i objęciach wyki.

Orszak monarchów w bramie.  „Król Jan” w liliach złotych,

„Henryków” grono w różach Yorków i Lancastrów.

„Ryszard II” nad rutą jak zetlały motyl

i „Król Lear” utrudzony pod łopianem zasnął.

I my w bogactwie słów i znaczeń jak w ogrodzie.

Tutaj się nie powraca. Stąd się nie wychodzi.

 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

Pisarze.pl
E-tygodnik literacko-artystyczny
Numer 21/12 (92)
ISSN: 2084-6983



Dziś René Magritte

 Zdradliwość Obrazów, Zagubiony Dżokej oraz Terapeuta to najbardziej znane obrazy René Magritte’a.

więcej>>

Coraz więcej listów do Państwa, coraz więcej wierszy, mało prozy, widać, że nie cieszy się ona specjalnymi względami, albo może prozaicy są bardziej skryci, bardziej tajemniczy.




Strona oparta na Joomli