Tomasz Sobieraj
– urodzony 1 lipca 1964 roku w Łodzi. Prozaik, poeta, eseista, krytyk literacki, fotografik. Ukończył geografię (hydrologię i klimatologię) na Uniwersytecie Łódzkim i program GIS w Instytucie Informatyki Statystycznej Uniwersytetu w Lizbonie. Opublikował książki poetyckie: Gra (2008), Wojna Kwiatów (2009), zbiór opowiadań Dom Nadzoru (2009) i powieść Ogólna teoria jesieni (2010); współautor zbioru utworów erotycznych Eroticon - drugi krąg piekła (2010) oraz antologii opowiadań Wbrew naturze (2010); autor kilkudziesięciu esejów poświęconych sztuce, felietonów i recenzji.
Twórczość literacka T.M. Sobieraja wymyka się jednoznacznym klasyfikacjom; wyróżnia ją klasyczny rygor intelektualny, sugestywność i precyzja języka, erudycyjne aluzje, filozoficzna refleksja, ironia i estetyzm, niekiedy pojawiają się w niej wątki religijne. Autor swobodnie łączy poetycki opis z dygresyjnością i reportażem, przypowieść filozoficzną z historycznym epizodem, metafizykę z zagadnieniami przyrodniczymi.
Publikował m. in. w „Exicie”, „Odrze”, „Migotaniach”, „Myśli Polskiej”, „Krytyce Literackiej”. Tłumaczony na język niemiecki i angielski.
|
Axios |
Ucieczka I stałem się sam ziemią jałową. św. Augustyn, Wyznania (II 10) Od kiedy zabiłem Boga Uciekam przed sobą W drugiego człowieka Tak bardzo boję się wolności Uciekam przed sobą W drugą pustkę Płynę i zastygam Staję się i jestem Ale tylko Namiętnością Nienasyconą Grota Awernu Siedziałem pod pieczarą Szeroko rozwartą i czarną Dokładnie taką Jak grota Awernu Zaglądałem do wnętrza Pochylając się niebezpiecznie Nad wilgotną czeluścią Wdychałem Kuszący zapach piekieł Zabrakło mi jednak Odwagi Eneasza |
