Pisarze.pl

Jechać

Pięknie Pan Adam Zagajewski powraca do Miasta.
Opiewać piękno. Władysław Majcherek
obraca się. A Miasto jest pojemne bardzo.
Wkrótce przyjadą Wszyscy.

Wszystko, ma się rozumieć, wszystko jak należy.
Wszystko koliście. Są Groby Królewskie,
Noblistki i Nobliści. Więc po to poezja -
pisarz-rezydent i creative writing.

Pięknie Pan Adam Zagajewski potężnieje, pięknie,
w lusterku auta autor. A____________________

skoro się powiedziało)

Wstęp do nocy

cienie na dnie pełgają
- szare, więc jaśniejsze
od dna, co jest ciemne
ostatecznie, resztki
ogniska, moment gdy mężczyźni
zostają, by zagasić, kobiety odeszły,
nie patrzą, syczy, rusza się
bezwiednie po dnie, we dnie
i w nocy, oto ostatnie wierzgnięcie,
które zastygło, powstrzymane światło

Biedni i odrzuceni (Alchemia)

Biedni i odrzuceni, nie udało się,
niezłapani. Byliby się chętnie
objęli, lecz są jeszcze trzeźwi,
a więc pedalstwem brzydzą się.

Wchodzę z nocy i nic mnie nie wiąże.
O, już mnie zobaczyli, już napięli się.
Za chwilę będę umoczony, za chwilę wyrażą
swoją niechęć, na razie uśmiechają się.

Wchodzę z nocy i siadam, zaraz będą sączyć,
mówić mi, że zdradziłem (och, gdybym miał co
zdradzać!)

Wyjdę w noc i przez chwilę będzie gonił za mną
ich rechocik, a potem (och, gdyby tak mogło
być jakieś potem!)

Druga komunia

Miała się bawić. Nabawiła się
groźnej choroby. Więc wyjadła wszystkie
czarne ciasteczka z pudełeczka.

Na krawężniku. W wielkim słońcu.
Wszystko rzucało cienie. Najadła się cienia.
A miała się bawić. I miała wyjechać
w słońce jeszcze większe.

Miała się bawić. A jedynie jest
zbawiona.